Egypte / de Arabische Republiek Egypte
Egypte, officieel de Arabische Republiek Egypte, is een land in het noordoosten van Afrika. Het Sinaï schiereiland behoort geografisch gezien tot Azië. Egypte grenst in het noorden aan de Middellandse Zee en in het Oosten aan de Rode zee, Israël en de Gazastrook. In het zuiden grenst het land aan Egypte en zuiden aan Soedan. Opvallend aan Egypte is dat veel mensen in de steden woont.
De hoofdstad van Egypte is Cairo met ruim 7.700.000 inwoners. Egypte heeft een oppervlakte van 1.001.449 vierkante kilometer en er wonen 72.000.000 mensen (2008). De bevolkingsdichtheid is 72 inwoners per vierkante kilometer.
Toerisme en vakantie Egypte
Een belangrijke bron van inkomsten voor Egypte is het toerisme. Na aanslagen op toeristische doelen in Luxor (1997), de Sinaï (2004, 2005) en Dahab (2006) zijn er wel scherpe dalingen geweest. Op 23 juli 2005 lieten onbekende daders op 3 locaties in de populaire badplaats Sharm El-Sheikh, op het Sinaï-schiereiland, bommen ontploffen met een totaal aan 400 kilo explosieven. Meer dan 200 mensen raakten gewond en 64 mensen kwamen om het leven.
De tempel van Luxor is een van de belangrijkste toeristische bestemmingen in het land. De Egyptische oudheden oefenen een enorme aantrekkingkracht uit op buitenlandse toeristen. Hier vind men de Vallei der Koningen. Luxor is ook het opstappunt voor Nijl reizen naar Aswan.
Aan de Rode zee vindt men de populaire badplaats Hurghada van waaruit men heerlijke boottochten kan maken. De zeer moderne badplaats Sharm El-Sheikh op het Sinaï-schiereiland is vooral populair bij duikers. Andere badplaatsen die populair zijn bij duikers liggen onder Hurghada, zoals Marsa Alam, al-Quasair en vlakbij de Soedanese grens Ash-Shalateen. De steden Cairo, Luxor en Alexandrië hebben allen internationale luchthavens.
Egyptische Flora en Fauna
De weinige regenval en het intensieve agrarisch gebruik van de Nijl delta zorgen voor slechte omstandigheden voor de Flora en Fauna. De agrarische sector is inmiddels onderworpen aan strenge beperkingen. De Egyptische woestijn is bijna volledig vegetatieloos. Men ziet er wat doornachtige struiken, harde grassen, tamarisken en acacia’s. Kenmerken voor de Nijl delta zijn riet, bamboe en lotus bloemen.
In dit gebied ziet men veel watervogels waaronder kraanvogels en reigers. In de wintermaanden kan men hier ook veel Europese trekvogels vinden. Roofdieren in het land zijn onder anderen lammergieren, haviken, wilde katten, jakhalzen, hyena’s en grootsoortige vossen. In de bergachtige gebieden zijn steenbokken te vinden. Naast wilde dieren vind men geiten, ezels, schapen en kamelen onder de gedomesticeerde dieren. In de woestijn vindt men vooral schorpioenen, hazen, springende muizen en hagedissen. In de gebieden rond de Nijl komt de Egyptische Cobra voor evenals de krokodil. In de Nijl en in de meren in de delta kust zijn meer dan 190 verschillende vissoorten.
Egyptische bevolking
Veel mensen wonen in de grote steden, in de Nijl-vallei, in de Nijl Delta, belangrijke toeristische plaatsen en rond en om het Suezkanaal. Ruim 42 procent van alle Egyptenaren leven in de steden en 33.9 procent is jonger dan 15 jaar.
De bevolking van Egypte groeit met 1.9 procent per jaar en zorgt voor grote problemen in het toch al dichtbevolkt land. Ter vergelijking: In 1800 had het land slecht 2.500.000 inwoners. In 1900 is dit aantal gestegen tot 12.500.000 tot 72.000.000 vandaag de dag. Overigens, ten tijde van de farao's, woonden er aanzienlijk meer mensen in Egypte dan rond 1800, namelijk tussen de 4.000.000 en 12.000.000 mensen.
Godsdiensten
Egypte is in de grondwet een islamitische staat en de islam is de staatsgodsdienst. Hoewel, theoretisch verleend artikel 18 van de Egyptische grondwet aan alle burgers vrijheid van godsdienst, maar dit wordt in de praktijk, drastisch ingekort.
Op het paspoort moet men een van de drie erkende godsdiensten opgeven. Deze zijn de islam, het christendom of het jodendom. Mensen die andere godsdiensten aanhangen moeten of ontkennen dat zij een geloof aanhangen, of een van bovengenoemde drie aangeven. Doen zij dit niet dan krijgt men geen identiteitskaart en ziet men min of meer af van hun burgerrechten. Hetzelfde geldt voor moslims die zich bekeren tot het christendom. Hoge politici pleitten zelfs voor de doodstraf.
Vooral in het noorden van Egypte zijn christenen favoriet doelwit van radicale moslims, vaak met medeweten en goedkeuring van lokale autoriteiten. Het bouwen van nieuwe kerken, en zelfs reparaties aan kerken, mogen alleen worden uitgevoerd met een presidentieel decreet.
Favorieten:
