Curacao
Curacao is een eiland gelegen in het zuiden van de Caribische Zee, voor de kust van Venezuela. Het is de grootste en dichtbevolkte van de drie "ABC-eilanden" (de andere twee zijn Aruba en Bonaire). Curacao maakt deel uit van de Nederlandse Antillen, die op hun beurt zijn aangesloten het Koninkrijk der Nederlanden. De hoofdstad is Willemstad.
Curacao heeft een oppervlakte van 444 km2. Volgens de volkstelling van 2001 bedroeg de bevolking 130.627 inwoners (294 mensen per vierkante kilometer). Volgens schattingen bedroeg de bevolking in 2004 133.644 inwoners.
Geografie van Curacao
Curaçao heeft een semi-tropisch klimaat en de flora en fauna verschilt zeer sterk met het tropische klimaat van andere eilanden in het gebied. Het is meer vergelijkbaar met het klimaat van het zuid-westen van de Verenigde Staten. Dit blijkt des te meer uit de diverse soorten cactussen, heesters en andere soorten netelige planten die er groeien.
De hoogste top van het eiland is de Christoffelberg (375 meter) in de noordwestelijke deel van het eiland.
Deze top ligt in het natuurreservaat "Christoffelpark". Op het eiland liggen diverse zoutwatermeren die huis bieden aan grote kolonies flamingo's. Op 15 kilometer ten zuidoosten van Curacao ligt een eilandje genaamd "Klein Curacao". Dit eilandje is niet bewoond.
Curaçao is beroemd om zijn koraalriffen die de laatste jaren erg zijn beschadigd door toeristen.
De geschiedenis van Curacao
De eerste bewoners van Curaçao waren de autochtone Aruachi indianen die de oversteek maakte vanuit het Amazone gebied. De eerste Europeanen die een bezoek brachten aan het eiland was de Spanjaard Alonso de Ojeda in 1499. Uiteindelijk werd het eiland bezet door de Nederlanders in 1634 in opdracht van de West-Indische Compagnie (WIC). Door de gunstige ligging van het eiland en de mooie natuurlijke haven van Willemstad werd het eiland commercieel gezien steeds belangrijker. Vanaf 1662 was het eiland een van de belangrijkste centra’s voor de slavenhandel.
De Nederlanders brachten neger slaven vanuit Afrika naar Curacao waar ze werden gesorteerd. Vervolgens werden deze slaven verkocht in het Caribisch gebied of doorgevoerd naar de Spaanse kolonies in Zuid-Amerika
Verscheidene malen is het eiland bezet geweest door Engeland en Frankrijk door diverse oorlogen. Dit heeft een verrijking als gevolg gehad voor de gesproken taal. De handel in slaven werd intussen gewoon voortgezet tot de afschaffing van de gehele slavernij in Nederland in 1863.
De afschaffing van de slavernij heeft echter geleidt tot een economische crisis. Veel mensen zijn toen geëmigreerd naar andere eilanden in het Caribisch gebied en naar Cuba waar men werk vond in de suikerriet plantages.
Toen in 1914 aardolie werd gevonden in het bekken van Maracaibo en de Nederlandse overheid een raffinaderij bouwde ging het economisch weer goed met het eiland.
Vanuit architectonisch oogpunt gezien is Curaçao een perfecte samensmelting van koloniaal Spaans en Nederlands stijlen. De aanwezigheid van vele historische gebouwen in Willemstad heeft er toe geleid dat de UNESCO de stad op het werelderfgoed heeft geplaatst. Over het gehele eiland zijn ook tal van huizen uit de koloniale tijd: de oude woningen van de slaven, die herinneren aan de dorpen van West-Afrika.
Demografie
Naar aanleiding van historische gebeurtenissen heeft Curaçao een etnisch samengestelde bevolking. De meerderheid van de bevolking wordt gedefinieerd als Afro-Caribisch, hoewel veel van de mensen die zichzelf zo omschrijven slechts een deel van Afrikaanse afkomst is. Dan zijn er minderheden als blanken (voornamelijk Nederlanders en Portugesen), uit Azië en uit de Levant (Syrië en Libanon). De laaste tijd komen de meeste immigranten uit de Dominicaanse Republiek, Haïti, Colombia en de Engels sprekende Caribische eilanden. Het eiland is ook een bestemming van vele Nederlandse gepensioneerden, de "pensionadas".
Favorieten:
